Een opbouwwerker doet gewoon maar wat

En daar gaan de kopjes en schoteltjes, het dienblad glijdt uit mijn handen en alles ligt op de grond. Nee, voor horeca ben ik niet geschikt. Ik kan niet eens elegant een dienblad van de keuken naar de tafel verplaatsen. Ik merk dat mijn hoofd steeds roder van kleur wordt. Al die mensen die rustig een boek uitzoeken in de bibliotheek en onze eerste klanten kijken allemaal mijn kant op. Gelukkig schieten er direct mensen te hulp. Hoofdschuddend rapen ze alles op en iemand vraagt waar ze een dweil kan vinden.

Ik sta er een beetje onhandig bij te kijken. Tja een dweil, nee, ik geloof niet dat we die hebben. Die hebben jullie niet? En dat weet je niet eens zeker? Waar is de keuken dan? De vriendelijke kordate dame snelt naar de keuken en rommelt een stoffer en blik + vaatdoek + sopje bij elkaar.Een andere jonge dame doet voor hoe je het dienblad met één hand vasthoudt. Gewoon naar voren blijven kijken en zorgen dat je alleen zelf de kopjes eraf pakt, want anders raak je de balans kwijt en heb je weer alles op de grond liggen. Ok, thanks! Samen komen we er wel. Huh, hoezo? Zegt een andere dame en ik leg de situatie uit. Ja logisch dan, maar waar zijn jullie dan aan begonnen? Nou ik wel best af en toe komen helpen hoor en ik weet nog wel iemand. En binnen 4 weken draaide Floortje5 op volle toeren. Marieke en ik hebben natuurlijk wel wat meer gedaan dan alleen kopjes stuk laten vallen om de boel in beweging te krijgen. Wat was onze rol als opbouwwerkers? Daar gaat deze column over.

In december 2014 komen we erachter dat Parolo het cafeetje in Bibliotheek Keizerslanden gaat sluiten per januari 2015 en dat de kans dan groot is dat het cafeetje leeg komt te staan en de bibliotheek in de ochtenden dicht zal zijn. Parolo zorgt er namelijk elke ochtend voor dat de deuren van de bibliotheek open zijn en bezoekers er zelf hun boeken kunnen lenen. Ja shit zeg, zeggen Marieke en ik tegen elkaar. Dat is helemaal geen goede zaak. De bieb is hartstikke goed bezocht en de combinatie van onze werkplek achterin de bibliotheek en de mogelijkheid bewoners in de bieb en café te ontmoeten is prachtig. Ontmoeting, koken & bakken en activiteiten organiseren staat in de wijkanalyse in de top3 voor deze wijk, maar tot op heden blijkt het heel lastig om daarvoor een gemeenschappelijke dienst te maken. Daar is deze plek uitermate geschikt voor. Neutrale plek in de wijk in een deel waar verder weinig op sociaal gebied is en automatisch komen er allerlei verschillende mensen binnen. Ohja en dan hebben we het nog niet eens over de heerlijke cappuccino. We gaan eerst maar eens bellen om te onderzoeken welke mogelijkheden er zijn voor bewoners om het cafeetje te gaan draaien. Al gauw zitten we om tafel met iedereen, de verhuurder, en de Openbare Bibliotheek. Yes! We krijgen de kans om drie maanden zonder huurverplichting het cafeetje te gaan draaien! Marieke en ik schrijven in no time een ondernemersplan, krijgen een startbudget van WijDeventer en dan is het kerstvakantie. Wij hebben echt het gevoel dat dit een enorme kans is voor de bewoners in deze wijk en dat we dit onmogelijk kunnen laten liggen. Wat er precies van gaat worden is ons nog een raadsel.

In januari 2015 openen we voor het eerst ‘s ochtends de deuren. Eerst maar eens kijken of er nog koffie en thee is. Onze eerste missie is om er voor te zorgen dat mensen koffie en thee kunnen drinken, heel basic. Eerst gezet met een gewoon koffiezetapparaat en met een gekocht koekje erbij. En als iemand vraagt waarom er geen lekkere cappuccino meer is leggen we de situatie uit en zo komt er energie vrij. Iemand die weet hoe de super de luxe koffiemachine werkt, iemand die de vaatwasser aankrijgt, iemand die weet hoe je die lekkere appeltaart bakt en iemand die weet hoe je een dienblad vast moet houden. Allemaal talenten in de wijk. En velen direct bereid om te helpen. Daarnaast hebben wij een groot netwerk aan contacten in de wijk. Bewoners die al lang thuis zitten, graag aan de slag willen, maar moeilijk een geschikte plek vinden. Binnen 4 weken hebben we:

7 vaste vrijwilligers

  • 2 stagiaires vanuit Maatschappelijke Stage
  • 2 stagiaires vanuit DeventerScoort (wajongeren in traject)
  • 5 talenten voor de talentenwinkel
  • vele bewoners die incidenteel komen helpen

Zeiden we in het begin nog tegen iedereen dat we na 3 maanden weer dicht zouden gaan. Nu draaien de vrijwilligers nog steeds Floortje5 en zorgen ze dat de bibliotheek ‘s ochtends open is. Ze hebben een ondernemersplan geschreven om verder te gaan op een andere locatie. Reden: dit willen we niet kwijt. Dit is onze toko, we hebben er met hard en ziel voor gewerkt, we kunnen hier onszelf zijn en doen wat we graag doen op onze eigen manier. Maar we kunnen en willen de hoge huur niet betalen en we willen ook meer richting koken en daar is dit pand niet zo geschikt voor.

Wat zijn de do’s: op het juiste moment als opbouwwerker in actie komen, de regie pakken, partijen bij elkaar brengen, beetje bluffen, gaandeweg liefdevol & kundig aan de zijlijn aanwezig zijn en op t laatst helemaal los laten en alleen wat last minute advies geven en verbinden in de wijk.

Als Marieke en ik terug kijken op onze interventie ‘het kapen van het cafeetje, zonder dat er actieve bewoners betrokken zijn’ zijn we blij dat we dat gewoon gedaan hebben. We hebben hierin onze intuïtie gevolgd. We kennen de wijk, weten wat er leeft en wisten dat dit energie zou vrijmaken. Eerst bij onszelf, want we hebben de billen uit onze broek gerend om het in het begin allemaal rond te krijgen, maar op dit moment staan de vrijwilligers voor hun zaak en wat zij graag willen. En daar zijn we trots op.

En wil dat zeggen dat wij gewoon maar wat hebben gedaan?

Marieke Peet en Mieke de Lange

Opbouwwerkers bij Raster